×
logo red internacional
Facebook Instagram Twitter Telegram YouTube

10 N: Por que non votar ao BNG nestas eleccións xerais?

Este 10-N dende a CRT impulsamos unha campaña onde pedimos o voto para a CUP en Catalunya á vez que o voto nulo para o resto do Estado, xa que consideramos que non existe unha alternativa de independencia de clase que non teña confianzas nun goberno “progresista” co PSOE del 155 e o IBEX 35.

CRT Galiza

Miércoles 6 de noviembre de 2019
Facebook Twitter

A esquerda reformista española, desde Podemos, Máis País ata Esquerda Unida, deixou claro que acata a sentenza contra os líderes sociais e políticos do procès e a represión en Catalunya, xa completamente integrada nun Réxime reaccionario e antidemocrático contra ao dereito a decidir dos pobos.

Ademais, o seu tímido programa de reformas sociais queda supeditado a un hipotético goberno co PSOE, un partido do gran capital, e acaba por ser papel mollado. Moito escribimos de por que estas formacións políticas non teñen nada que ofrecer á clase traballadora e os sectores oprimidos da sociedade.

Con todo, hai persoas de esquerdas nos expuseron que en Galiza o BNG , un partido nacionalista e de esquerdas que asinou unha declaración de apoio a Catalunya xunto con outros partidos independentistas menos o PNV, apoiando aos presos políticos do procés sería unha boa opción para a cal pedir un voto crítico.

Para nós existen múltiples diferenzas entre as posicións da CUP en Catalunya e o BNG en Galicia, e que este último ubícase nunha posición similar á de ERC, desexando un goberno co PSOE para una negociación de traspaso de competencias, a diferencia da CUP que, denuncia a represión non solo do Estado central se non tamén do Govern catalán, e fixo explícito o seu obxectivo de bloquear no parlamento un goberno falsamente progresista.

Mentres Catalunya ardía en máis de 2 semanas de loita social continuada fronte a unha sentenza infame e a unha enorme represión policial, o principal partido do nacionalismo galego apenas reaccionou tímidamente. A platafoma “Galiza con Catalunya”, da que o BNG forma unha importante parte, só convocou a 2 concentracións pequenas nas 7 cidades galegas, e está prevista unha manifestación para o día 8 de Novembro.

Mais mentres a extrema dereita de Vox reunía a centos de persoas co seu discurso racista, machista e antidereitos en Vigo e a policía cargou contra os manifestantes que protestaban contra a súa presenza pero o BNG calou e non condenou a represión. Desde o noso punto de vista a reacción do BNG á explosión da loita social e de clases en Catalunya, cunha folga xeral e outra estudantil, ocupacións de edificios públicos, cortes de vía pública… deixou moito que desexar.

Pero por outra banda, o que hai que considerar é que o BNG xa gobernou Galiza co PSOE desde o 2005 ata o 2009 no que se coñeceu como o bipartito. Un período no que as condicións de vida da poboación non melloraron e mantivéronse altos niveis de desemprego xuvenil, pobreza e corrupción. Para facernos unha idea, empresas público-privadas como SEAGA, dedicada a servizos agrarios, e que aplicou a subcontratación de bombeiros e peóns forestais para reducir custos labores ou os casos de corrupción nas concesións de explotacións eólicas producíronse entón.

Actualmente o BNG segue gobernando en cidades como Pontevedra co PSOE, onde ademais de realizar obras estéticas de “humanización” e peonalización de rúas, segue mantendo as concesións privadas dos servizos públicos municipais, as cales lucran a grandes empresas e todo o seu progresismo materialízase nunhas poucas iniciativas públicas para o “comercio local”. Con respecto ao problema da vivenda, máis do mesmo.

Ademais, a responsabilidade do BNG no desenvolvemento (e na súa falta) da loita de clases e social é aínda maior, xa que a UPG, a súa principal corrente interna ten gran influencia o principal sindicato galego, a CIG, con preto de 80.000 afiliados.

Mentres sindicatos como ISC e CSC convocaron 2 folgas xerais en 2 anos, a CIG amagou unha “folga xeral” para xuño do 2018 para logo desconvocala para darlle un voto de confianza ao goberno do PSOE, desmobilizando e desmoralizando á súa base e amplos sectores que viran con ilusión esta convocatoria.

Nese momento parecese que a CIG respondía os intereses electorais do BNG máis que aos intereses da clase traballadora galega. Naquela desconvocatoria díxose que non dubidarían en convocar de novo outra folga xeral se o seguinte goberno non daba pasos adiante para realizar reformas a favor dos traballadores e o pobo.

O certo é que se demostrou evidente que o PSOE non derrogou a reforma laboral nin a lei mordaza -nin se propón facelo-, reprime o dereito a decidir do pobo catalán, no debate electoral deste luns propuxo reformar o Código Penal para prohibir os referendos -retomando unha medida proposta polo PP-, quere implantar a mochila austríaca e se prepara para aplicar o axuste social que lle impoña a Unión Europea no próximo período, cando se achegan ventos de recesión económica.

Mesmo para defender as poucas reformas que expón a CIG e o BNG, hai motivos suficientes para convocar á folga xeral, ou polo menos a un plan de mobilizacións moito maior para conquistar todas as demandas sociais e democráticas pendentes.
É sabido que historicamente o BNG usou a mobilización social con fins electoralistas, e non como principal ferramenta de loita para conseguir vitorias, pero dun tempo para acó, deu un salto na súa pasividade. Algo que consideramos claramente prexudicial para a organización da clase traballadora galega.

No seu programa, por exemplo o BNG fala de forma abstracta de “banca pública” e non expón a nacionalización das eléctricas se non o “control público galego dun sector estratéxico e implantación dá tarifa eléctrica galega que baixe ou prezo dá enerxía”. Tal e como se deduce polo contexto ese control público refírese a unha forma de control estatal de prezos pero nunca directamente á propiedade. Está a expor entón seguir subsidiando a electricidade ás grandes compañías electrointensivas como Alcoa e Ferroglobe para evitar que estas realicen despedimentos masivos?

Parecese unha medida que non pretende facer pagar a crise aos capitalistas se non repartir “mellor” a torta do orzamento estatal. As propostas do BNG non terminan de cuestionar a legalidade vixente e sempre desde un respecto á propiedade. Neste sentido as súas críticas ao sistema capitalista son superficiais.

Nese marco enténdese perfectamente que nestas eleccións o BNG teña decidido “sumar” cunha forza residual nacionalista de dereitas, Compromiso por Galicia, que non solicitou nin o 1 % (0,48) dos votos nas pasadas eleccións municipais. CxG só puxo a condición de que se sitúen a membros do seu partido en postos simbólicos da candidatura conxunta. Mais o BNG perde máis do que puidese parecer, xa que , xa que baixo unha fachada onde di facer políticas para a clase traballadora, o que realmente propón é un programa de competencias e negociación co Estado para un maior financiamento.

Así, volve a deixar claro que fai tempo que renunciou a impulsar un plan de loita obreira e popular para “ampliar a base” cunha mediocre suma aritmética cunha antiga escisión que corresponde á súa parte máis pequeno-burguesa y de dereita, que realiza una política con tintes caciquís nos pequenos núcleos onde goberna ou ten forza.

En definitiva, pensamos que o BNG é un partido plenamente integrado no Réxime, que máis aló de certa retórica de esquerda, aplicou sistematicamente a mesma receita cando obtivo suficiente representación electoral. Pactos co PSOE para chegar a posicións de poder e reformas cosméticas.

Pola súa banda, no Congreso dos Deputados, representación que perdeu hai 4 anos, a súa intervención sempre se centrou nun maior financiamento para Galicia e un traspaso de competencias, pero sen cuestionar a propiedade privada dos sectores económicos estratéxicos, nin cuestionar o marco legal existente do capitalismo español.

É por iso que tamén pedimos o voto nulo en Galiza, en solidariedade con Catalunya e coa perspectiva de que se poida construír máis pronto que tarde unha alternativa de esquerda obreira e anticapitalista. E para isto chamamos a todas as persoas, grupos políticos e sectores que compartan esta perspectiva para debater como conseguilo e a sumarse á nosa campaña.


Facebook Twitter
El choque de Olona y Vox: ¿Hacia una escisión en la ultraderecha?

El choque de Olona y Vox: ¿Hacia una escisión en la ultraderecha?

Dimisión del presidente de RTVE: el fracaso de la democratización de la radiotelevisión pública

Dimisión del presidente de RTVE: el fracaso de la democratización de la radiotelevisión pública

Riders bajo el “capitalismo colaborativo”: Glovo sigue tratando a la plantilla como autónomos

Riders bajo el “capitalismo colaborativo”: Glovo sigue tratando a la plantilla como autónomos

Azcón exige sueldos por debajo del IPC a la plantilla de los buses ¿Pero cuánto cobra el alcalde y su equipo?

Azcón exige sueldos por debajo del IPC a la plantilla de los buses ¿Pero cuánto cobra el alcalde y su equipo?

Marlaska defiende la masacre de Melilla y el PCE defiende que su gobierno no tuvo responsabilidad

Marlaska defiende la masacre de Melilla y el PCE defiende que su gobierno no tuvo responsabilidad

Exlíderes del PP, IU, Podemos y burócratas sindicales se suman a la petición de indulto para Griñán

Exlíderes del PP, IU, Podemos y burócratas sindicales se suman a la petición de indulto para Griñán

La demagogia de los puestos de trabajo para justificar la escalada militarista del imperialismo español

La demagogia de los puestos de trabajo para justificar la escalada militarista del imperialismo español

El gobierno pretende aumentar un 20% el gasto militar en 2023 y prepara con Podemos y el PCE cómo justificar su apoyo

El gobierno pretende aumentar un 20% el gasto militar en 2023 y prepara con Podemos y el PCE cómo justificar su apoyo