×
logo red internacional
Facebook Instagram Twitter Telegram YouTube

Eleccións en Galiza: bancarrota da “nova” esquerda e renacemento do nacionalismo galego

O 5 de abril terán lugar as eleccións autonómicas galegas nun marco político moi diferente á anterior cita electoral hai xa catro anos.

Jacobo A. García

Roi López

Martes 25 de febrero de 2020
Facebook Twitter

Ana Pontón, líder do BNG, na manifestación polo Día dá Patria Galega o pasado 25 de xullo. Foto: BNG

En 2016 escribiamos sobre o crecemento do neorreformismo en Galiza, integrado por Podemos, Esquerda Unida e Anova (“En Marea”). A “nova” esquerda foi capaz de conquistar o goberno das cidades da Coruña, Santiago e Ferrol coas súas promesas de remunicipalización, vivenda e políticas sociais, as cales incumpriron sistematicamente e o que levou á perda do goberno nas municipais de 2019.

Este fracaso precipitou as loitas internas e rematou por facer estoupar “En Marea” co sector de Luís Villares presentándose ás eleccións xerais do 2019 pola súa conta e levándoos a outro estrepitoso fracaso, o que culminou coa súa renuncia para seguir participando en política, aparentemente en forma definitiva. Dende a agrupación declararon que non se presentarán a estas eleccións para “non contribuír a aumentar a fragmentación da esquerda en Galicia”.

Deste xeito, o que foi o partido instrumental de “En Marea”, integrado por Podemos, Anova, Esquerda Unida e figuras “independentes” das coalicións municipais, rematou por disolverse completamente. Para estas eleccións Podemos, Esquerda Unida e Anova presentaranse co nome de “Galicia en Común”, alcanzando un acordo “in extremis” o venres 21 onde se repartían os postos das listas, cun 55 % para os dous primeiros e un 45 % para Anova.

Anova ten a súa propia crise interna que a levou a tomar a decisión de non presentarse ás anteriores eleccións xerais, ao terse situado en lume cruzado entre Unidas Podemos e o grupo de Luís Villares na crise de “En Marea”. Pero para esta ocasión, as loitas de poder (e de asentos) deixaron paso a unha reeditada “unidade” da esquerda, ante as nefastas expectativas electorais. As sondaxes máis optimistas dan ao neorreformismo unha porcentaxe próxima ao 10 % e unha notable perda de deputados, ata situarse entre os 5 e os 7, moi por baixo dos 14 que obtiveron nas anteriores eleccións onde foron segunda forza e superaron ao PSG-PSOE.

O desencanto neorreformista

Centos de milleiros de persoas confiaron nestes partidos para botar ao PP dos gobernos locais e da Xunta de Galicia e construír unha “nova” política, máis “democrática” e “honesta”, para rematar cos recortes sociais e recuperar os nosos dereitos. Pero a resposta de Anova, Podemos, Esquerda Unida e aliados non foi máis que a defensa da orde e o sistema capitalistas, falsas promesas e mesmo paus (como no caso do Centro Social A Insumisa na Coruña onde o goberno mandou á policía para desaloxar).

Este desencanto vese acentuado pola entrada de Unidas Podemos ao goberno do Estado español, da man da pata esquerda do Réxime do 78, o PSOE. Cada unha das capitulacións que fai Podemos no Estado non fan máis que desmoralizar aos seus votantes, tamén en Galiza.

A vergoñosa actuación de Podemos en materia de memoria histórica, a renuncia a rematar coas reformas laborais de Zapatero e Rajoy, a capitulación diante da gran patronal do xogo, etc., non fan máis que convencer aos seus votantes de que non lles volvan dar o seu apoio.

E é xustamente en relación coa desilusión xerada polo neorreformismo onde pode rexurdir un vello axente reformista, que é visto agora por moitos como unha opción máis “de esquerda”, o BNG.

Rexurdimento do nacionalismo galego e estabilidade na dereita

As enquisas danlle ao BNG, tras moitos anos de perda de votos, unha porcentaxe de entre un 16% e 18% dos votos, o mellor resultado en décadas, podendo chegar aos 13 ou 14 escanos fronte aos 6 que ten actualmente. O PSOE sería segunda forza, véndose tamén beneficiado da bancarrota de Podemos, Anova e EU e superando o 24 % do voto en todas as sondaxes.

A cuestión territorial tivo e ten moita importancia para entender o desastre do neorreformismo e o auxe do vello reformismo do BNG, entre outras razóns. Diante dunha política territorial que varía entre a indeterminación e a defensa acérrima da legalidade burguesa, sumado ao apoio de reducir o financiamento a Galicia pola maior parte dos deputados de “En Marea” hai agora un ano, entre outras decisións, os votantes buscan alternativas que defendan o dereito de autodeterminación. O BNG móstrase desta forma como o único partido no escenario parlamentario galego que defende este dereito, aínda que tamén expresa ser un bo negociador co Estado para recibir máis investimento estatal e di conseguir un “bo” acordo co goberno central. Un acordo baseado en subsidios e baixadas de impostos a grandes empresas que pouco ou nada beneficia á clase traballadora.

O PP galego repetiría, segundo as enquisas, o primeiro posto con maioría absoluta en case todas as sondaxes, véndose reforzado unha vez máis polo seu dirixente Feijóo, o cal mesmo se desvincula das siglas do seu partido, tanto na propaganda electoral como en comparecencias. “Non serei refén de ningún partido, nin sequera do meu”, chegou a dicir nun recente mítin para así xustificar a súa negativa á coalición con Cidadáns, aínda que si aceptou meter candidatos na súa lista pechada.

A pesar diso, os profundos recortes en Sanidade e a falta de políticas sociais que traten os problemas económicos do pobo galego, unido á nefasta fama do PP estatal polo seu endémica corrupción, inflúen nunha posible e lixeira perda de votos.

Vox, en cambio, teno moi difícil para entrar no parlamento ao estar case seguro por debaixo da barreira electoral do 5%.

Conformismo e xestión “amable” do capitalismo

Como vimos, todos os partidos galegos de esquerda con representación parlamentaria non expoñen en ningún caso a ruptura co sistema capitalista e optan por xestionar as institucións do xeito “menos malo” posíbel.

Xa sexa defendendo o actual estado autonómico ou cunha óptica independentista, todos se adaptan ás dinámicas do parlamentarismo burgués con promesas e discursos insuficientes. Ademais, demostráronnos que nin sequera son capaces de acadar os seus pequenos obxectivos, como no caso dos gobernos municipais que non cumpriron coas súas promesas de vivenda pública e na maior parte dos casos non só non remunicipalizaron os servizos se non que seguiron contratando ás mesmas empresas corruptas e explotadoras.

O rol de neorreformismo tamén foi e é cada vez máis o de apagalumes da loita obreira e social, en unión coas burocracias sindicais. Téntase baleirar a rúa, como se demostra coa non convocatoria de folga o 8 M este ano.

Para enfrontar os ataques que continúan por parte da patronal e a inacción e complicidade do goberno estatal, é precisa máis que nunca, tamén en Galicia, unha mobilización independente da clase traballadora e os movementos sociais en defensa de todas as súas demandas históricas. Gañe quen gañe as eleccións en Galicia, as rúas non se deben baleirar e agardar a que a centro-esquerda cumpra as súas promesas.

Ao mesmo tempo, loitar pola construción dunha alternativa política obreira e anticapitalista que sexa capaz unir e impulsar a loita de clases, si é un obxectivo político que paga a pena.


Facebook Twitter

Jacobo A. García

Vigo

Seguir en Twitter

@Jacobscarface


Roi López

Vigo

Seguir en Twitter

@RoiLopez16

Basta de espionaje e infiltración del Gobierno "progresista" contra organizaciones sociales, sindicales y políticas ¡Marlaska dimisión!

Basta de espionaje e infiltración del Gobierno "progresista" contra organizaciones sociales, sindicales y políticas ¡Marlaska dimisión!

Estudiante de la UCM le responde a Ayuso y sus tertulianos: "vamos a seguir politizando las universidades contra sus políticas neoliberales"

Estudiante de la UCM le responde a Ayuso y sus tertulianos: "vamos a seguir politizando las universidades contra sus políticas neoliberales"

Almeida adjudicó el contrato de la A-5 a la empresa en la que trabaja el hermano de su concejal de Movilidad, Borja Carabante

Almeida adjudicó el contrato de la A-5 a la empresa en la que trabaja el hermano de su concejal de Movilidad, Borja Carabante

"Dani", el último topo de Marlaska que establecía relaciones con mujeres para infiltrarse en movimientos sociales

"Dani", el último topo de Marlaska que establecía relaciones con mujeres para infiltrarse en movimientos sociales

No dejemos a la derecha la bandera contra la reforma laboral

No dejemos a la derecha la bandera contra la reforma laboral

La reforma laboral saldrá adelante con el apoyo de una parte de la derecha del Congreso y el errejonismo

La reforma laboral saldrá adelante con el apoyo de una parte de la derecha del Congreso y el errejonismo

La reforma laboral en apuros: el PSOE mira a Ciudadanos mientras Díaz busca los síes del bloque de investidura

La reforma laboral en apuros: el PSOE mira a Ciudadanos mientras Díaz busca los síes del bloque de investidura

25 de Xullo: milleiros maniféstanse o Día da Patria Galega, porque Galiza non ten rei

25 de Xullo: milleiros maniféstanse o Día da Patria Galega, porque Galiza non ten rei