×
logo red internacional
Facebook Instagram Twitter Telegram YouTube

Os sanitarios loitan polos seus dereitos laborais e pola Sanidade Pública en Galiza

O persoal técnico sanitario mobilizarase o 13 de Decembro na Coruña. Esixen o recoñecemento da súa categoría profesional e o fin da precariedade. As súas demandas ignoráronse nos novos PGE do falso goberno “progresista”. Os sanitarios maniféstanse contra a xerencia en Pontevedra.

Xacobe Costa

Domingo 6 de diciembre de 2020
Facebook Twitter

Os efectos da pandemia foron intensificados por unha década de recortes na Sanidade Pública, co obxectivo dunha privatización gradual. Se isto non se produciu aínda foi pola enorme oposición popular e do persoal sanitario. Así e todo, pasouse gran parte do axuste cunha importante redución de salario e aumento de precariedade dos traballadores e traballadoras sanitarias. En Galiza é particularmente indignante coa contratación, mesmo por horas soltas, de persoal cualificado, como persoal médico, de enfermería ou técnicos. En Esquerda Diario xa escribimos sobre isto aquí ou aquí.

Neste contexto, o 13 de Novembro de 2017 fúndase na Coruña a Plataforma Nacional de Técnicos Sanitarios, C1 e B. Milleiros de técnicos sanitarios estaban cansos dos efectos da Disposición Transitoria Terceira do EBEP (Estatuto Básico do Empregado Público) e organizáronse para esixir a aplicación inmediata do Artigo 76 do EBEP, despois de 13 anos de espera no que non se lle recoñeceu a súa categoría profesional.

A plataforma abrangue aos distintos colectivos sanitarios: técnicos de enfermería, técnicos de farmacia, técnicos de emerxencias sanitarias, técnicos en axuda á dependencia, técnicos superiores en radiodiagnóstico e medicina nuclear, técnicos superiores de laboratorio e diagnóstico clínico, técnicos superiores de anatomía patolóxica e citodiagnóstico, técnicos en documentación sanitaria e técnicos en radioterapia. En total estes colectivos agrupan ao redor de medio millón de traballadores en todo o Estado e uns 18.000 en Galiza.

No ano 1995 a Secretaría de Estado da Función Pública actualiza o EBEP, deixando bloqueados a todos os empregados de Formación Profesional ata que o Plan Bolonia se completase. No 2007 a administración pública deixa aos técnicos sen recoñecer a súa categoría profesional. Esta plataforma esixe unha categoría profesional no grupo C1 para técnicos de grao medio sanitario e Grupo B para técnicos superiores. As reivindicacións concretas para cada colectivo son as seguintes:

  • Recoñecemento das funcións de nivel 3 para o persoal técnico de enfermería. Creación das prazas de Coordinador/a Técnico de Enfermería. Aumento da contratación por habitantes nos centros de Atención Primaria, Atención Especializada e centros de maiores e dependentes. Recoñecemento da función docente a futuros profesionais a cargo do persoal técnico.
  • Creación de bolsas e prazas públicas para os técnicos de farmacia nas comunidades que carecen das devanditas bolsas. Contratación de profesionais adecuados TFAR (Técnicos de farmacia) e non facer abuso na contratación doutros profesionais menos cualificados.
  • Recoñecemento dos TES (Técnicos de Emerxencias Sanitarias) como persoal sanitario estatutario. Denuncia do intrusismo dos TTS, que tan só posúen un Certificado de Profesionalidade, e só estarían habilitados para a condución. Correcta asignación de competencias entre TES e TTS e estatutarización dos TES.
  • Denuncia dunha contratación incorrecta dos técnicos de axuda a persoas en situación de dependencia. Esíxese unha maior creación de prazas e bolsas de contratación para os técnicos de axuda a persoas en situación de emerxencia. Un aspecto moi importante debido ao envellecemento da poboación e a actual pandemia.

A loita é o único camiño

As traballadoras empezaron nun primeiro momento a realizar paróns de 20 minutos nos seus centros de traballo. Despois realizaron reunións cos grupos parlamentarios, tanto a nivel estatal como autonómico. Procuraron o apoio en partidos políticos que presentaron iniciativas parlamentarias en Galiza e Andalucía, que foron presentadas por Vanesa García, deputada de Adiante Andalucía no parlamento andaluz e Eva Solla, de En Marea no parlamento galego. Iniciativas que foron aprobadas por maioría parlamentaria e levadas ao Consello Interterritorial de Sanidade. Tamén contactaron coas principais centrais sindicais, UXT, CCOO E CSIF.

Desde CCOO, realizouse un estudo económico no que se afirmou que o custo do aumento de soldo deste sector poderíase levar a cabo en 4 partidas orzamentarias, desviando o 4% do orzamento anual da función pública, proposta que tamén é apoiada por UXT E CSIF. As traballadoras e traballadores consideran que isto é de xustiza xa que os empregados públicos han perdido un poder adquisitivo desde o ano 2007 de máis dun 20%.

O grupo de goberno asinara no seu pacto de coalición: a culminación da transitoria do EBEP e a reclasificación de todo o persoal sanitario actualizando as funcións dos profesionais que datan do ano 1973, sendo franquistas e anticonstitucionais. Porén, no novo documento dos PGE non aparecen estas cuestións, o que constitúe unha nova traizón á clase traballadora por parte do goberno mal chamado “progresista”. Diante desta decepción o persoal técnico sanitario decidiu impulsar a mobilización social, comezando cunha primeira manifestación o domingo 13 de Decembro ás 11:00 no Obelisco da Coruña.

Esta mobilización encádrase nun contexto máis amplo en Galiza, onde o persoal sanitario lévase mobilizando con regularidade en Pontevedra dende hai meses, esixindo máscaras FFP 2 para todo o persoal médico, un mellor control dos accesos aos hospitais e a responsabilidade por parte da xerencia nos brotes do persoal, como o que ocorreu recentemente na planta de pneumoloxía, así como outras medidas. E a dimisión da xerencia pola súa incapacidade nesta pandemia.

As mobilizacións foron convocadas polos sindicatos Co. bas, Prosagap, CESM-GALICIA, e non tiveron o apoio dos grandes sindicatos que sentan a pactar coa xerencia e non apoian as mobilizacións. Na última desas mobilizacións, o venres 27 de Novembro, concentráronse ao redor de 200 persoas na Praza de España. O que demostra que os traballadores os traballadores teñen motivos e necesidade de mobilizarse, e á súa vez o papel criminal das burocracias sindicais que se negan a loitar cun plan serio, e deixan así pasar os ataques e os recortes.

Está claro que a mellora das condicións laborais e o reforzamento dos servizos públicos só vai acontecer coa forte mobilización do persoal sanitario e do conxunto do pobo traballador. O persoal técnico sanitario fixo unha experiencia coa “nova política” de Podemos, Esquerda Unida e as súas alianzas, que unha vez máis demostraron ser parte da “vella política” que antes criticaron. Unha esquerda ao servizo dos grandes poderes económicos e non ao servizo da clase traballadora e os sectores populares. Só así se explica que se manteñan condicións de extrema precariedade nos servizos públicos, non se paralicen os desafiuzamentos, a renda mínima universal sexa case imposible de cobrar, etc, mentres se dedican cantidades milmillonarias para salvar ás grandes empresas do IBEX 35.

A saída para defender os servizos públicos e mellorar as condicións dos seus traballadores pasa pola nacionalización completa da sanidade privada para dedicar estes recursos para loitar contra a pandemia, a realización de contratos fixos a todos os persoal da Sanidade e todos os servizos públicos, e a reversión de todos os recortes producidos durante a crise. E todo iso financiado con impostos ás grandes fortunas, aos beneficios empresariais, e coa nacionalización dos sectores estratéxicos da economía como a enerxía ou as telecomunicacións, que foron privatizados a prezo de saldo hai décadas.

Para impor este programa de emerxencia social é precisa a mobilización social de todos os sectores da clase traballadora e máis a mocidade. Por iso é importante desenvolver experiencias de auto-organización dos traballadores o que implica loitar contra as cúpulas sindicais e pola unificación das loitas, para impoñer un plan de saída a esta crise oposto a salvar os intereses dos capitalistas e que dea resposta ás necesidades da maioría social.


Facebook Twitter
Huelga de seis días en la empresa de mantenimiento de Inditex en Zaragoza

Huelga de seis días en la empresa de mantenimiento de Inditex en Zaragoza

Riders bajo el “capitalismo colaborativo”: Glovo sigue tratando a la plantilla como autónomos

Riders bajo el “capitalismo colaborativo”: Glovo sigue tratando a la plantilla como autónomos

Cifra histórica de muertes en el trabajo, un 10% más que el año pasado

Cifra histórica de muertes en el trabajo, un 10% más que el año pasado

CGT denuncia acoso laboral en la Residencia Pomarón de Zaragoza

CGT denuncia acoso laboral en la Residencia Pomarón de Zaragoza

Sanitarios denuncian el caos asistencia en el Hospital Clínico de la Comunidad de Madrid

Sanitarios denuncian el caos asistencia en el Hospital Clínico de la Comunidad de Madrid

Marea blanca y enfermeras se movilizan en Madrid en defensa de la sanidad pública

Marea blanca y enfermeras se movilizan en Madrid en defensa de la sanidad pública

La Sanidad pública continúa desangrándose tras dos años de pandemia

La Sanidad pública continúa desangrándose tras dos años de pandemia

El Centro Sandoval, único en Madrid con atención especializada en ITS, desbordado por falta de personal

El Centro Sandoval, único en Madrid con atención especializada en ITS, desbordado por falta de personal